بشر آفريده است ، تا همه از آن برخوردار گردند . آنان كه با جد و كوشش به كار اشتغال ورزند و راحتى خود و زن و فرزند را آماده كنند ، رستگار مىگردند و اهورامزدا از آنان خشنود مىشود . انزوا ، رياضت و بيكارى از مسائلى بوده كه در آئين زرتشت بسيار مذموم و ناپسند بوده است . در ونديداد آمده است ، كه زرتشت از اهورامزدا پرسيد : " چه كسى بهتر است ، آنكه مردى توانگر است يا مردى فقير . كسى كه با خوردن گوشت خود را نيرومند مىنمايد . آن‌كس كه متاهل و صاحب زن و فرزند است يا آنكه تنها و مجرد است ، آن‌كس كه به آبادانى جهانى علاقه‌مند است يا آنكه به دنيا پشت‌پا زده و منزوى است " . ؟ اهورامزدا در پاسخ فرمود : " من توانگر را بر فقير و نيرومند را بر لاغر و ضعيف و مرد متاهل و صاحب خانمان و زن و فرزند را بر مجرد و آن‌كس را كه زمين را با سعى و جد خود آباد گرداند بر آن‌كس كه پشت‌پا بدان زند و از آن نعمتها چشم پوشد ترجيح مىدهم " . فقره سى و دوم از باب دوم ونديداد چنين آمده است : " پس جمشيد همان‌طور كه اهورامزدا خواست كرد . اين زمين را با پاشنه‌ها زيرورو كرده و با دستها كند . . . " . در يسنا قطعه اول زرتشت به مردمى كه از خوشىهاى گيتى و احكام برخوردار مىگردند ، آتيه خوش بشارت مىدهد . در كتيبه‌اى از عهد هخامنشى ( كتيبه داريوش در نقش رستم ) ، پس از حمد و ثناى پروردگار و توحيد متذكر گرديده كه خداوند تمام وسائل را آفريده ، تا مردم از آن بهره‌مند گردند . در فقرات 60 و 61 باب پنجم ونديداد آمده است كه چون اهورامزدا اجازه ضايع كردن قيمت لباس را نمىدهد به مقدار يك درهم نه به مقدار يك اوجين ( مقياس وزن يا مساحت ؟ ) . همانطور كه به زن چرخ‌ريس به اندازه يك اوى ( مقياس